Blog 31 december, 1-2 januari

Blog 31 december, 1 - 2 januari:

Na 3 dagen in the middle of nowhere en dus geen internet te hebben gehad, eindelijk DE LANG(E) VERWACHTE BLOG.

31 december:

De night before hebben we trouw tot 12 uur gewacht om onze traditionele verjaardagsinleiding te vieren.
Onze lieve broertje Niels werd 16 en mocht dus voor het eerst een biertje drinken, dit was dus maar voor korte duur want om
half 1 kon deze jongen niet meer en zijn wij allen maar lekker ons bed ingedoken.

de volgende ochtend zijn we met z'n allen voor het laatst wezen ontbijten in Hippo's Hollow waarna we een lange rit hebben gemaakt richting
Reilly's Rock in Swaziland. We moesten eerst een grens oversteken.
De verwachtingen waren niet al te groot, Swaziland is een niet al te modern land met een donkere bevolking. Ze leven er vooral in ronde kleine hutjes
omdat ze geloven dat de duivel/demonen zich in de hoeken van een huis/hut kunnen verschuilen.
Onze verwachting was dat wij tussen de toeristen in OOK VAN DIE RONDE HUTJES zouden overnachten.

Toen wij op het park aankwamen en een aardig eindje door de bush bush hadden gereden troffen we een heel oud engels/koloniaals landhuis aan, tessa stapte
als eerst binnen en had de vraag of dit de receptie was, het antwoord was NEE waarbij de twee gastvrouwen helemaal in een deuk lagen. DIT WAS HET HUIS
VAN DE KIDS!! Met in de woonkamer een openhaard en een veranda om het gehele huis heen. Echt een GE-WEL-DI-GE verassing!

Achter het huis van de kids stond nog een groot huis wat een bibliotheek/museumpje was en daarachter bevond zich een huis waar de keuken/eetkamer
en de overige slaapkamers waren.
Dit alles stond centraal in een ENORM natuurreservaat dat onder beheer van MR. Reilly stond, die dit hele gebeuren heeft opgebouwd in de loop van zijn
leven.
Mr. Reilly is een bekend en zeer gerespecteerd man in Swaziland die gasten had als bijvoorbeeld ons eigen (njah, eigen??) prins Olifanth Beernhard.

S'avond hadden we een braai, waar we samen met een 3 tal andere mensen hebben gegeten. Als verassing kreeg niels van het reisbureau een grote taart
met daarop 'Niels 16' geschreven. Deze taart was zo groot dat we hem met de andere 3 mensen en de bediening hebben gedeeld.

Om 10 uur s'avonds kon Yvonne niet meer en is maar gaan slapen terwijl wij ons opmaakten voor de 12 uur. We hadden een super mooie plek uitgezocht waarbij we uitzicht
 hadden op (wat het leek een grote stad) en met grote verwachtingen bleven wij tanken tot de klok (van 200 km verderop) 12 uur begon te slaan.
Een ENORM spektakel van vuurwerk en geweerschoten luidden ons nieuwjaar in (NOT!!). Het was behoorlijk rustig en hier en daar zagen we een vuurpijl tot het moment
dat beneden al het stroom uitviel en wij uitkeken op het donker.

We wensten de Canadees en New Yorker (is een Amerikaan, i know) de beste wensen voor het nieuwe jaar en zijn op een voor jullie relatief vroeg tijdstip gaan slapen,
want de volgende dag zat er al weer aan te komen.

1 januari:

Opstaan was lastig, de wijn deed goed zijn werk. Was ik maar gewend aan wijndrinken dacht ik bij mezelf.
We hoefden niet zo vroeg op te staan want deze dag was voor onszelf. WIJ mochten deze dag invullen en dat is hiervoor nog niet gebeurt.
We besloten naar beneden te rijden en het 'main camp' te ontdekken. Hier kon je paardrijden, wandelen, zwemmen en mountainbiken.
Niels, ma en Tess besloten te gaan paardrijden. Pa zag dit letterlijk niet zitten en besloot zijn mountainbike maar te pakken en ik had m'n
wandelschoenen toch maar thuis gelaten dus besloot lekker in m'n eentje te gaan wandelen.
Het was echt een super route waarbij je langs beekjes kwam, onder en boven bomen door moest klauteren, bergen beklimmen en dalen en hier en daar
wilde beesten tegenkwam. (krokodillen, slangen, impala's enz enz) Dus iedereen heeft die middag zijn/haar alcohol van de vorige dag er weer uit
kunnen zweten.

Toen we aan het eind van de middag terugkwamen was ik bekaf en ben ik gaan slapen, Niels idem.
Mr Reily (DE grote man) bleek aanwezig bij ons verblijf, dit bleek hij bijna iedere dag te doen, genietend van zijn oude dag.
(Wat er tijdens mijn slaap is gebeurd zal iemand anders vertellen.)

S'avonds kwamen de nieuwe gasten waardoor het ineens stukken drukker werd bij Reilly's Rock, 4 Nederlanders en 5 Duitsers.
Dit was wel wennen want we waren wel gehecht aan de rust, maargoed.. (anti Rotterdam)

2 januari:

Niels en ik werden al vroeg gewekt, half 8, terwijl we om half 9 pas op hoefde te staan.
Dit omdat Mr. Reilly ons had uitgenodigt met hem mee te gaan om offroad in zijn heule oude jeep door het reservaat te rijden en wild te spotten.
Dit was zo'n grote eer dat ik zelfs mijn nest uit ben getijgerd om mee te gaan. Dit was zo'n mooie ervaring om met zo'n gepasioneerd man (75!) van de paden
af te wenden en bizar hoge rotsen op te rijden om zo op plekken te komen waar je normaal nooit mag komen. Uitendelijk na de tour heeft hij ons (net zoals
opa) zijn fruitbomen laten zien. Hier groeiden de meest rare vruchten die zelfs opa nooit heeft gezien!

Na dit alles moesten we helaas afscheid nemen van Reilly's Rock en Mr. Reilly himself. We stapten weer in onze bus en hebben en behoorlijk eindje moeten rijden
richting Zuid-Afrika. Om kwart voor 5 s'avonds kwamen we pas aan in St. Lucia waar we nu zitten. Heel toevallig heet de familie waar dit resort van is ook de Lange.
Het is hier bloedheet, ongeveer 35 graden.
Vanavond hebben we weer gebraaid met de familie en hebben we verder niets meer gehad in de vorm van een programma, vandaar dat ik nu de tijd heb om 2 uur te gaan
zitten voor een blog!:O

Morgen moeten we weer vroeg op want we worden om 05.15uur al opgehaald voor de safari!
Dus Niels, aan jou de eer om hier morgen een mooi blog over te schrijven.
Bij dezen leg ik de bal bij u neer;)

Dirjan